Ik zoek het niet op tijdens de vakantie. Ik fiets liever een paar uur alleen een berg op. Of lig tot diep in de nacht met een biertje in m’n hangmat naar de sterren te staren. Me, myself and I. Verder niemand nodig. Ik reset me zelf wel.
Zo zit ik in elkaar. Mijn kinderen niet. Die bevinden zich aan de andere kant van het contact-universum. Gezellig samen met héééél veel anderen. Herkenbaar? Ik heb er echt aan moeten wennen als vader. Die aandacht, aanspraak, kletspraatjes. Maar geen zorgen om mij. Dat is gelukt. Een half jaar met campertje en blonde dreumes door Zuid-Europa was een perfecte remedie. Kai is nu 13, maar de scheiding in z’n haar noemen we nog steeds z’n ‘Spaanse scheiding’. Van alle dameshanden die hem over z’n bolletje aaiden. ‘Hola Guapo!’