Nederland

Kamperen in Maart kent een paar uitdagingen. Qua temperatuur bijvoorbeeld, of welke campings zijn open in Maart? En hoe komen we er eigenlijk op om dat te gaan doen? Heel simpel; het begon te kriebelen. Ik wilde eruit, fietsen, kamperen, buitendingen doen. Dit jaar heb ik al meer dan 2000 kilometer gefietst, maar dat was woon-werk verkeer. Nu ga ik relaxen, met vrouw en kinderen. Ook om onze ‘gear’ te testen voor de geplande fietsvakantie in Mei. Het weerbericht meldt een heerlijke vrijdag met maar liefst 18 graden. “Haal de spullen maar van zolder, we gaan!”

Lekker dichtbij

“Gaan we met z’n allen op de fiets?” De jongens lijkt het wel leuk, maar we zijn nog niet helemaal toegerust met de juiste spullen om ‘lichtgewicht’ op reis te gaan. Voorheen gingen we op fietsvakantie, maar dan verbleven we in trekkershutten. We missen nog twee slaapmatjes en een slaapzak. Een blik op het weerbericht leert ons ook dat de nachten best fris zullen worden en donderdagavond hakken we de knoop door. Ik ga fietsen en Mirjam met de kinderen rijden er met de auto achteraan. Dan kan het tweepersoons luchtbed en het winterdekbed ook meteen mee. En hop, knal de barbecue ook maar in de achterbak. Het moet tenslotte wel een beetje comfortabel blijven.

Wat een dag

Het is een kleine veertig kilometer fietsen naar camping de Vliert. Een boomgaardcamping tussen Houten en Bunnik. Een van de weinige campings die eind maart open is trouwens. Na inschrijving word de plek aangewezen. “Mijn vader wijst jullie plek aan, volg hem maar”. In de uiterste hoek van het terrein krijg ik een lap grond toegewezen waar we wel 8 tenten op kwijt kunnen, maar voorlopig ben ik er alleen. Een uur later rijdt een bekende auto het terrein op en na de eerste verwondering “Wat een grote plek! En wat een uitzicht! Ik zie geiten!” beginnen we het grote uitlaad-proces. We zijn verrassend eensgezind en zonder ruzie zijn we (binnen een half uur) compleet geïnstalleerd. Zitten nu, de kinderen ontdekken de camping en wij? Wij zitten in de zon en drinken een vrijdagmiddagborrel. Wat zijn we uit hè?

Vroeg donker (en koud)

De barbecue gaat vroeg aan, om zeven uur is het donker en dat voel je flink. Uiteraard hebben we goede kleren, maar we hebben niet voor niks een camping gezocht met recreatieruimte. Met een volle maag genieten we van de vloerverwarming, spelen een spelletje ‘BeverBende’ en lezen een boek of kijken wat op de televisie. We zijn de enigen die gebruik maken van deze ruimte, de overige gasten zijn camperaars of seizoensgasten met hun eigen verwarmde plek. “Mag ik naar bed?” Die vraag komt niet dagelijks voorbij, maar de jongens kijken uit naar de tent. Blijft een avontuur. We duiken er ook meteen maar in, het is goed toeven onder ons winterdekbed.

Campingkip

Opstaan is altijd leuker als de zon schijnt en dat is vandaag zo. Met wat kleingeld langs de ‘Febo’ voor de nog warme eitjes van de campingkip en de brander kan aan. Koffie, broodjes en een vers ei. En dat alles in de ochtendzon, meer hebben we niet nodig. Toch wordt het nog een drukke dag. Opa Dirk (99) zit vlakbij in een verzorgingshuis, dus daar gaan we even langs. De lunch nuttigen we in het Speelbos dicht bij de camping en s’avonds fietsen we naar Houten voor een welverdiende pannenkoek bij Tante Truus. Onder een heldere sterrenhemel fietsen we terug, het is koud, dat wordt wat in de tent. Eerst nog even een spelletje in de recreatieruimte, lekker opwarmen.

IJs op de tent

Ik heb een koude neus. En een koude nek. De rest is heerlijk warm, maar aan alles merk je dat het buiten koud is. De sterrenhemel bleek een voorbode voor een redelijke nachtvorst. Tijdens een vroeg toiletbezoek weet ik niet wat ik zie, de tent is wit uitgeslagen en het gras is ook al wit. De zon komt net op, het is een schitterend gezicht. Helaas heb ik daar niet heel van kunnen genieten. In je onderbroek op slippers is in deze temperatuur toch net iets teveel van het goede. Terwijl de kieviten onderwijl hun territorium en eieren luidkeels verdedigen check ik of de jongens nog leven. De rustige ademhaling bij tent twee doet me goed. De jongens slapen heerlijk. Blij met zulke goede spullen, kruip ik er weer lekker in. Zet wel even een muts op en val zowaar weer even in slaap. Met “Papa, mag ik de iPad?” wordt ik weer gewekt. “Doe maar jongen, ik roep wel wanneer de thee warm is straks”.

Kamperen blijft magisch

Met de zon die steeds hoger kruipt, stijgt ook de gevoelstemperatuur. Helaas is dit alweer het einde, maar voor zomaar een weekendje tussendoor is het helemaal goed. Stilzwijgend zitten we in de zon, eten de restjes van het weekend op “Raar ontbijt zo, een krentenbol, kwark en snoeptomaatjes” en gaan zo langzaamaan op naar het vervelendste stuk van het weekend toe. Het opbreken. Gelukkig droogt de boel snel en helpen de jongens een beetje mee (haringen afspoelen). En terwijl ik de fietskleding aantrek en mijn Santos bestijg, zit ons eerste kampeeravontuur er weer op. Dat er maar vele mogen volgen.